Türkçe Deyimler Sözlüğü'nde ara

Ahmağa yüz, abdala söz vermeye gelmez.
Akılsız ve kişiliği zayıf kimselerle ilişkide ölçülü davranmak, fazla yakınlık kurmamak gerektir.
Baca eğri de olsa duman çıkar.
Değerler hiç bir zaman kaybolmaz; koşullar ne olursa olsun bir gün kendini gösterirler.
Hayvan yularından, insan (ikrarından) sözünden tutulur.
İnsanın konuşması, sözlerindeki tutarlılık kişiliğini belirler.
Can bostanda bitmez.
İnsan, canının değerini bilmeli, korumalıdır.
Güzele ne yaraşmaz (yakışmaz).
Güzel şeyin güzel görünmesi için fazla bir zahmete gerek yoktur. Güzel, ne giyerse yakışır.
Ağacın kurdu içinde olur.
Bir amaçla birleşen bir topluluğu çok kez kendi içindekiler amacından saptırırlar. Çünkü dışardan gelen kötülüklere uyanık olunur genellikle.
Can çıkmayınca huy çıkmaz.
İnsan, davranışlarıyla, alışkanlıklarıyla, duygu ve düşüncesiyle bir kişiliğe sahiptir. Bu hali ölümüne dek sürer.
“Tutar elbet yine eski suyunu Çıksa da canı değişmez huyunu.” (Siimbülzâde Vehbi)
Kürkü orak vaktinde, orağı kürk vaktinde.
Her şeyin bir ucuz zamanı vardır. Örneğin kürkü yazın, orağı ekin mevsimi olmayan kışın almalıdır.
Ev alma komşu al.
İyi komşunun önemini anlatır.
Çıkmadık candan umut kesilmez.
Bir şey tümüyle yok olmadıkça umut kesilmemelidir.
“Bir kalbimiz var ki öylesine Nabızlarımız tanık / Bakma solukluğuna benzimizin Çıkmayan canda umut.” (Rıfat Ilgaz)

Pages