Türkçe Deyimler Sözlüğü'nde ara

İtle çuvala girilmez.
Huysuz, geçimsiz ve dürüst olmayan kimselerle yakınlık kurulamaz, birlikte çalışılmaz.
Perşembenin gelişi çarşambadan bellidir.
Kötü başlayan bir işin sonucunun da kötü olacağı endişesini belirtir.
Gelene git denilmez.
Kendiliğinden gelen bir konuk kovulmaz. İstemeden verilen güzel bir şey geri çevrilmez.
Kimseye arşınına göre bez vermezler.
Her isteyen istediğini alamaz.
Sivilceyi kurcalama, çıban edersin.
Bak: “Kurcalama sivilceyi, çıban edersin.”
Kasap, ekmeği yavan yer.
Bak: “Terzi kendi söküğünü dikemez.”
Paran çoksa (borcun yoksa) kefil ol, işin yoksa şahit oL
Bak: “Param seni vereyim de mi düşman olayım, vermeyeyim de mi düşman olayım? Vermeyeyim de düşman olayım.”
Sabreden derviş, muradına ermiş.
Acı, haksızlık, yoksulluk gibi, üzücü durumlar karşısında ölçülü kalabilen, acele etmeyen, çalışmalarını devam ettiren kimse amacnıa kolay ulaşır.
“Dut yaprağı olur giderek kemha / Sabreden murada erer demişler.” (Yesari)
Bir baba dokuz oğlu besler, dokuz oğul bir babayı beslemez.
Bak: “Baba oğluna bir dağ bağışlamış, oğul babaya bir salkım üzümü vermemiş.”
Bal ile kaymak yenir ama, her keseye göre değil.
Herkes iyi yaşamak ister, ama parası olan iyi yaşıyor.

Pages