Türkçe Deyimler Sözlüğü'nde ara

Hayvanın alacası dışında olur, insanın alacası içinde.
Hayvanın her kusuru hemen görülebilir. İnsan kusurunu belli etmez.
Zürefanındüşkünü, beyaz giyer kış günü.
Zenginken yoksullaşan kişi, eski zenginliğindeki gibi davranırsa gülünç durumlara düşer.
Deliye bal tattırmışlar, çarşıda katran bırakmamış.
Danışılan kişinin aklı başında olmalıdır.
Katrandan olmaz şeker, olsa da cinsine çeker.
Kötü kimseden iyi davranış beklenemez.
Adama dayanma ölür, ağaca dayanma kurur.
Bak: “Ağaca dayanma kurur, insana dayanma ölür.”
Mezar taşı ile övünülmez.
Kimi insanlar, önceden yaşamış ünlü ya da önemli yakınlarıyla övünürler. Oysa bu kişilerin başarılarında bir payları yoktur. İnsanın, ancak kendi başarısıyla övünmeye hakkı
Herkes ektiğini biçer.
İnsan, topluma yaptığı hizmet ölçüsünde karşılık görmelidir. Hizmeti geçemeyen insanın toplumdan bir şeyler beklemesi gereksizdir. / “Ne ekersen onu biçersin”, “Her ne doğrarsan aşına, o çıkar kaşığına”, “Çanağa ne doğrarsan kaşığına o çıkar” atasözleriyle eşanlamlıdır.
Var evi kerem evi, yok evi verem evi.
Varlıklı kimse rahat harcar. Yoksul ise harcayamaz.
Hekim kim, başına gelen.
Bir konuyu en iyi bilen, başnıa gelendir.
Arayan mevlâsını da bulur belâsını da.
Bu sözde iki anlam vardır: belâsını aramak: kavgaya sebep olacak olay çıkartmak. Bir de, bir doğruyu, bir gerçeği aramak ve sonunda bulmak. Bu söz, daha çok ikinci anlamda söylenir.
“Koşan elbet varır, düşen kalkar Kara taştan su damla damla akar Birikir, sonra bir gümüş göl olur Arayan hakkı en sonunda bulur.” (Tevfik Fikret)

Pages