Türkçe Deyimler Sözlüğü'nde ara

Ürümesini bilmeyen köpek (it) sürüye kurt getirir.
Beceriksiz kimseler, iyilik isterken çok kez kötülük yaparlar.
“Obaya üşürür kurt ile kuşu Ürmeyi bilmeyen çomar demişler.” (Figani)
El elin eşeğini türkü çağırarak arar.
Başkası için yapılan işin candan yapılmadığını anlatır.
Misafir misafir istemez, eş sahibi ikisini de.
Uzun süren misafirlikler herkes için sıkıcı ve zararlıdır.
Köşe taşı köşeye yakışır.
Toplumda herkesin bir yeri vardır. Bir mimarın sağlık memurluğu, bir mühendisin çöpçülük yapması doğru değildir.
“Köşe taşı yine köşeye konur. / Su aktığı yere ulur revane.” (Mengûşi)
Bir adama kırk gün deli dersen deli olur.
Bir kimseyi devamlı telkin altında bulundurmanın kötülüğünü anlatır.
Beş parmağın hangisini kessen acımaz.
Evlâtlar arasında fark gözetilmez.
Baba ekmeği zindan ekmeği, koca ekmeği meydan ekmeği.
Kadın, baba evinde rahat edemez, kocasıyla birlikteyken kendini çok özgür görür.
Er olan ekmeğini taştan çıkarır.
Çalışmaktan yılmayan, becerikli kimselerin aç kalmayacaklarını anlatır.
“Taştan çıkarır ekmeğini erkek olanlar.” (Asaf)
Kavgada kılıç ödünç verilmez.
Kavga acımasız olmalıdır.
El için kuyu kazan, evvelâ kendi düşer.
Başkasına kötülük düşünen, düşündüğü kötülükten önce kendi zarar görür.
“Nazlı yârin başında Yeşil oyalı yaşmak İyi gelmedi sana Ellere kuyu kazmak.” (Halk Türküsü) / “Halkı düşürmeğe kuyu kazarsan İlden önce düşer kazan demişler.” (Lütfi)

Pages