Türkçe Deyimler Sözlüğü'nde ara

Çingeneye beylik vermişler, önce babasını asmış.
Kimi insanlar, eline bir fırsat geçince, en yakınlarına / bile kötülük etmekten çekinmezler.
İçi beni yakar, dışı eli yakar.
Herkesin iyi bildiği bir kimsenin aslında iyi olmadığını anlatır.
Katıra “baban kim?” demişler, “dayım at” demiş.
Kendine güveni olmayan kimse, olduğu gibi görünmek yerine iyi yanlarıyla tanınmak ister.
Balta değmedik ağaç olmaz.
Başına iş gelmeyen, bir şeyden zarar görmeyen kimse yoktur.
Sütsüz koyun meleğen olur.
Boş duran, çalışmayanlar, günlerini boş konuşmalarla geçirirler.
Kurda konuk giden, köpeğini yanında götürür.
Çevresine zarar veren kimselerle olan ilişkilerde uyanık olmalıdır; çünkü her an fenalık beklenebilir.
Kavgada kılıç ödünç verilmez.
Kavga acımasız olmalıdır.
Şeriatın kestiği parmak acımaz.
Yasalara boyun eğmenin gereğini anlatır.
'Dünya, Sultan Süleyman''a bile kalmamış.'
İnsan ömrü kısadır, insan ölümlüdür, kötülük niçin?
Al giyen alınır.
Yapılan bir işle ilgisi olan kimse, o işi hakkında bir eleştiri yapıldığında, kendisinin eleştirildiğini düşünür. “İşkili büzük dingilder” atasözüyle eşanlamlıdır.

Pages